HÓPAR
2002| _______________________________________________________ |
| Fyrsta
sagan sem kom frá þátttakanda á námskeiðum
okkar Saga eftir Karólinu 9 ára Hæ, ég heiti Karólína. Bróðir minn er með Tourette-syndrome. Hann fær oft kæki. Hann grætur mikið og er mjög oft reiður og er oft dapur. Hann lendir oft í einelti í skólanum. Hann á ekki marga vini. Hann verður reiður út í mig ef ég skil hann ekki og ef ég geri ekki eins og hann vill. Oft er erfitt heima þegar hann er veikur. Hann er samt góður þrátt fyrir allt þetta. --------------------------------------------------------- Siggi - 8 ára Bróðir minn Skúli er með heilalömun og getur ekki gengið nema með hækjum. Stundum segir mamma að ég geti ekki farið út að leika því að Skúla gæti fundist hann vera skilinn útundan. Ég held að bróðir minn muni geta gengið þegar hann verður fullorðinn - en bara ekki alveg eins og við göngum. Hann gæti þurft að nota hjólastól þegar hann fer í Húsdýragarðinn eða í sirkus. Hann mun geta staðið upp úr hjólastólnum til þess að fara í biðröð í bíó eða til að klappa dýrunum í Húsdýragarðinum. Það er eitt gott sem ég hef lært við að eiga bróðir með heilalömun, en það er að ég hef lært að vera þolinmóður. Áður en Skúli fæddist kunni ég ekki að vera þolinmóður. Við þurfum að hægja á okkur þegar við erum úti því að Skúli getur ekki gengið eins hratt og við. Það hjálpar mér líka að vera þolinmóður við aðra líka. Það var stelpa í bekknum mínum sem gat ekki talað og ég lærði hvernig átti að koma fram við hana. Ég vildi óska
þess að Skúli væri ekki með heilalömun, en
ég vil samt miklu fremur eiga hann sem bróður með heilalömun
heldur en að eiga engan bróður. María
- 9 ára Bróðir minn
heitir Eiríkur og þó að hann sé með Downs
heilkenni þá þykir mér mjög vænt um hann.
Hann er eins árs. Hann fer í þjálfun og í
leikskóla. Hann er meira að seegja byrjaður að skríða.
Ég reyni að eyða eins miklum tíma með honum og ég
get. Þegar við leikum saman leikum við með leikföngin
hans og við hundinn okkar, Flekka.. Eiríkur gerir okkur öll
mjög hamingjusöm. Jóhann
10 ára Líf mitt er svolítið öðruvísi en hjá öðrum krökkum á mínum aldri. Flest fólk sem ég hitti á ekki bróður eða systur sem á við vandamál að stríða. Það eru ýmislegt gott við það að eiga bróður með einhverfu. Bróðir minn Jakob, er nógu gamall til að leika við,hann er 5 ára og hann skilur ýmislegt. En, því miður eru líka ýmislegt slæmt. Stundum sleppur bróðir minn sér og lemur fólk - jafnvel mig! Ég er sko glaður yfir því að hann er ekki í sama skóla og ég og það eru margar ástæður fyrir því. Í fyrsta lagi, eef Jakob vill eitthvað þá öskrar hann þangað til hann fær það. Í öðru lagi þá myndu allir vita hversu vitlaus hann er. Og ef þau komast að því að hann er bróðir minn þá myndu allir hlægja. Mér líkar
við bróður minn alveg eins og hann er. Jafnvel að það
sé ýmislegt slæmt, þá er líka ýmislegt
gott. Ég er glaður að eiga góðan bróður
sem hugsar vel um mig. Og mér þykir vænt um hann. |
